Για το πολυτραγουδημενο "ν+2"...

 

 

    ...το να θεωρείς ότι αποτελεί διαχρονικό στόχο της δεξιάς για να ξεμπερδεύει με τους "αιώνιους επαναστάτες" του αριστερ(ιστικ)ού φοιτητικού συνδικαλισμού, που σε περιόδους κινηματικής νηνεμίας είναι κατά βάση απαξιωμένοι από την φοιτητική μάζα, είναι αντίστοιχο του να πιστεύεις ότι το βασικό πρόβλημα για τα αφεντικά κατά την διάρκεια του εργατικού "68 διαρκείας" ήταν οι "ενσωματωμένοι" (για κομματική δουλειά) ιδεολόγοι στα εργοστάσια... Κι όχι οι αυτόνομοι μαζικοί αγώνες ενάντια στην κρίση/αναδιάρθρωση.

 

    Αντίστοιχα κοντόφθαλμο είναι το να θεωρείς ότι οι νέ@ πανεπιστημιομπατσοι έχουν απλά ως στόχο την πάταξη της αντιεξουσιαστικής συγκρουσιακής δράσης στα πανεπιστήμια, ως κοιτίδας ανατροφής του στελεχιακού δυναμικού του ριζοσπαστικού κινήματος. Η μεγάλη εικόνα, που η κυβέρνηση φροντίζει να κάνει ξεκάθαρη με την πολύμορφη επίθεση της, είναι η προσπάθεια ολοκληρωτικού αστυνομικού/κρατικού ελέγχου σε όλα τα πεδία του δημόσιου χώρου - λόγου, από τους δρόμους, πάρκα και ΜΜΜ μέχρι το διαδίκτυο και τα πανεπιστήμια.Ειδικά στα πανεπιστήμια, ως ναυαρχίδες διαμόρφωσης του ειδικευμένου εργατικού δυναμικού της νέας ψηφιακής κανονικότητας του κοινωνικού εργοστάσιου, η ακαδημαϊκή εργασία πρέπει να προχωρήσει με όσο το δυνατό λιγότερες παρεμποδίσεις/αντιρρήσεις ως προς τον απόλυτη υπαγωγή της στα (μονοπωλιακά) καπιταλιστικά συμφέροντα, ιδεολογίες κι εντολές.

 

    "Όσο για τον Κύκλο της Μεταπολίτευσης που έκλεισε, που διαρκώς κλείνει... σύμφωνα με τους λογής-λογής 'πρώην', απλά θα υπενθυμίσουμε ότι ένας κύκλος κλείνει όταν φθάσεις εκεί απ' όπου ξεκίνησε..."

 

(Αθήνα 1996, προίμιο στην επανατύπωση του "Νοέμβρης 73, Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται, δεν εξαγοράζονται, δεν δικαιώθηκαν. 10 χρόνια ντοκουμέντα, Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτών")

 

    Από την πλευρά του ελληνικού αστικού καθεστώτος, με την απαγόρευση κυκλοφορίας, την επιστροφή του στρατού στους δρόμους της δυτικής Αττικής κι όχι μόνο, την προπαγάνδα/λογοκρισία στον δημόσιο λόγο και την γενικευμένη επίθεση στους δημόσιους χώρους και τα πανεπιστήμια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης περισσευούμενων μη ελληνικών πληθυσμών και τα λοιπά και τα λοιπά ολοκληρωτικά, είναι ευδιάκριτη μια πεποίθηση ότι τώρα κλείνει συνολικά αυτός ο κύκλος... Με μια επιστροφή σε ένα καθεστώς τεχνοκρατικά ελεγχόμενης κοινοβουλευτικής χουντοδημοκρατίας στην οποία ζητάει λόγο έκφρασης και δικαιωματικού μερίσματος η αριστερά του κεφαλαίου.

 

    Το βασικό θέμα όμως για να κλείσει οριστικότατα αυτός (και κάθε) κύκλος είναι να μιλήσει και το "ανεύθυνο" κίνημα...