Βέβαια οι αγώνες για μισθό έχουν πάντα κάποια επαναστατικά όρια

Ας ελπίσουμε ότι θα ενημερώσει κάποιος ισπανός σύντροφος τον αγανακτισμένο ανθρακωρύχο ότι με αυτά που λέει στρέφει την ταξική οργή ενάντια στο πολιτικό προσωπικό του συστήματος κι όχι στα αφεντικά, σπέρνοντας μικροαστική σύγχυση στο εσωτερικό της τάξης μας και στρώνοντας το έδαφος για την άνοδο της ισπανικής χρυσής αυγής στις επόμενες εκλογές...

Που θα πάει, κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον θα φτιαχτεί Το αυθεντικό ισπανικό προλεταριακό κόμμα, θα τους κάνει κάποια ένεση επαναστατικής συνείδησης και θα ξεπεράσουν τα συνδικαλιστικά, οικονομικά όρια του αγώνα τους.

άλλο ένα περιγραφικό βιντεάκι του στενά οικονομικού αγώνα εδώ

και μια ενδιαφέρουσα σύγκριση μεταξύ ισπανών αγανακτισμένων και ανθρακωρύχων